یکی از خصوصیات اصلی و محوری رهبر شهید انقلاب اسلامی در دوران زمامداری، تعلق خاطر عمیق ایشان به ایران و هر آن چیزی است که به ایران انتساب مییابد. در شرایطی که هجوم همه جانبه و بی وقفه تبلیغاتی و رسانهای، معطوف به مسخ اندیشه واقعی و تحریف گرایش اصلی ایشان بوده و به عنوان بخشی از پروژه ایدئولوژی دینستیز و نفرت پراکن توسط بخشی از اپوزیسیون خارج نشین عمل کرده است، بازخوانی و یادآوری تمایل قلبی و عملی رهبری شهید انقلاب اسلامی به مسأله “ایران” حائز اهمیت می باشد:
۱ – هویت اندیشی ایرانی: رهبر شهید در سیاست ورزی خویش بر این نکته متمرکز بود که روح جمعی ایرانی، باید متعهد به هویت ملی خود، آن تمایز و برجستگی خاص را حفظ نموده و از غلتیدن به سوی تقلید و تبعیت از فرهنگ های مهاجم پرهیز نماید. مرزگذاری میان هویت ایرانی با هویت سایر ملل و احساس تشخص به این هویت اصیل، کهن و جاودانه با این انگیزه عمیق ایشان همراه بود که باید ایران را به جایگاه واقعی خود در جهان رساند و اسیر جاذبه فریبکارانه تمدنهای دیگر نشد. اصرار بر هویت ایرانی، یک رکن محوری اندیشه سیاسی رهبر شهید به شمار میآید.
۲- سبک زندگی ایرانی- اسلامی: برجستهسازی سبک زندگی ایرانی- اسلامی، یکی از ترجیع بندهای همیشگی امام شهید برای فاصله گذاری میان هویت خاص ایرانی با مشخصات سایر حوزه های فرهنگی و اجتماعی بود. جایگاه این عنوان در بیانیه محوری گام دوم انقلاب اسلامی، گویای حساسیت ایشان در ارتباط با سبکی است که دوگانه ایرانیت و اسلامیت را نه در برابر یکدیگر، بلکه همسو، همساز و هماهنگ با هم میبیند و ماهیتی تکمیلی و هم افزاینده برای آن در نظر میگیرد. این سبک زندگی طیف متنوعی را شامل می شود که زندگی فردی و اجتماعی شهروندان در قالب آن می گنجد. رهبر شهید در همین راستا حتی به قاریان قرآن توصیه میکرد در هنگام حضور در محافل بین المللی، لباس ایرانی را حفظ کنید و از لباس های غیرایرانی اجتناب نمایید.
۳- پاسداشت زبان فارسی: اگر در دورانی، تعهد به زبان فارسی به عنوان نشانه اصلی هویت ایرانی از سوی متفکران و اندیشمندانی همچون فخرالدین شادمان و حلقه محدود روشنفکرانی چند مطرح میشد، در دوره ما رأس هرم سیاسی و رهبری نظام، خود داعیه دار اصلی تقویت زبان مادری و معیار بود. آرمانگرایی در این زمینه، ناظر به دستیابی به جایگاه رفیع علمی در دنیا که پژوهشگران برای دانش اندوزی خود را مکلف به آموختن زبان فارسی بدانند، اصالت تعهد رهبر شهید به این رکن مهم فرهنگ و تمدن ایرانی را ثابت می کند.
۴- ایران قوی: پیشرفت ایران بالاترین هدف امام شهید در دوران زمامداری بود و ایران قوی، یک کلیدواژه اصلی در ادبیات ایشان به شمار میآمد. تعهد به تقویت قدرت ایران در عرصههای مختلف علمی، اقتصادی، نظامی، فناوری، و … چیزی جز ایرانگرایی مثبت و سازنده در اندیشه رهبری شهید را نشان نمیدهد. پافشاری ایشان بر تولید واکسن ایرانی کرونا و آمادگی برای دریافت آن در نوبتهای نخست، یک جلوه منحصر به فرد از عِرق ملی امام شهید بود که هیچ گاه فراموش نمیشود. اصرار بر تقویت توان دفاعی ایران هم در یک سال گذشته، حجّیت و اهمیت سرنوشتساز خود را به همگان ثابت کرد.
۵- پاسداشت عاشقان ایران: امام شهید در چارچوب رویکرد ملی خود، هیچ گاه از پاسداشت و تکریم خادمان ایران دست نشست. این خادمان در عرصه های مختلف علمی، هنری، ادبی، ورزشی، و … درخشیدند و به موازات آن، از سوی عالیترین مقام رسمی کشور نیز ارج دیدند. قاب دیدنی و به یاد ماندنی تکریم ایرج افشار، ایرانشناس برجسته، از سوی شخص رهبری شهید، خود نشانی از این رویکرد و روحیه دارد که البته از سوی محافل سیاسی و رسانه ای ستیزه جو سانسور و تحریف میشود.
✅ نهایتاً آنکه تاریخ ایران در صفحات پرشمار خود امروز به برگی رسیده که این حقیقت آشکار را مورد تأکید قرار میدهد که امام شهید، پای استقلال ایران و دفع شر بیگانگانی که در سودای تسلط بر ایران، تضعیف آن و نابودی بنیانهای علمی و توانمندیهای راهبردی این کشور را داشتند، تا پای جان ایستاد و از این حیث در پس قرنها نشان افتخاری را بر سینه نصب کرد که کمتر حاکمی در تاریخ این مرز و بوم به آن مفتخر گردید. تاریخ ایران با احترام، تجلیل و تعظیم از شهید آیت الله سید علی حسینی خامنه ای یاد می کند که به همگان، و از جمله نسلهای آتی آموخت که باید در راه عشق به وطن و قوی ساختن آن، جهاد و مبارزه کرد، از درخود فرو ماندگی و رکود اجتناب نمود، و همچون سربازی برای ایران، عاشقانه جنگید.
